Zorgen

Ook ik maak me zorgen over de toekomst. Over de zaken die komen gaan nu het straks 1 januari 2015 is. Er zal zoveel veranderen, zoveel minder kunnen… In het begin zal dit niet zo duidelijk zijn, maar de gevolgen zullen we allemaal toch gaan merken.

Minder toeslagen, minder kinderbijslag, minder uren voor huishoudelijke hulp, minder mogelijkheden voor het inzetten van PGB.

Meer eigen bijdrage, meer verantwoordelijkheden voor ambtenaren die niet geheel op hun plek zitten, meer afwijzingen, meer weken van wachttijd voor informatie en hulp, meer bemoeienis van gemeente qua jeugdhulp, qua voorzieningen.

Het wordt er niet gezelliger op en de belastingen maken het er niet makkelijker op en toch wil ik een ieder een hart onder de riem steken. Want ookal werkt de post op je zenuwen, ookal lijkt het alsof niets gaat zoals je hoopt dat het gaat. WIJ als gemeenschap kunnen deze stormvloed keren. WIJ als gemeenschap kunnen elkaar naar een hoger plan tillen.

En natuurlijk wil je niet dat je buren zich met jou of met je opvoeding gaan bemoeien. En natuurlijk wil je niet leunen op vrienden, familie of kennissen met al je dagelijkse zaken. Maar bedenk dat we eigenlijk een zeer individualistische gemeenschap zijn geworden en dat we dit gemis van warmte van elkaar missen. De overheid duwt met een botte bijl ons als schapen bij elkaar en de verwarring is vaak compleet als we merken dat het hokje te klein is. Realiseer je dan dat er een deur is, dat we die ook kunnen gebruiken, MOGEN gebruiken!

En voor ieder ziet die deur er een beetje anders uit, maar de deur zit er wel. Je moet alleen je ogen sluiten en het je visualiseren. Ik weet dat het zwaar zweverig klinkt als ik dat zo zeg, maar ik geloof echt dat KARMA haar rondje voor iedereen maakt. En ze is niet alleen negatief.. ze kan je ook echt ondersteunen in het vinden van je droom als dat een onderdeel van je KARMA is…

Ik denk dat zaken niet sneller kunnen gaan als dat je je best er voor doet, maar soms dan kunnen de zorgen als een warme zware deken op je hangen. Je weet voor een ander vaak zo goed waar de eerste stap te zetten, hoe dat beetje rust te realiseren… en voor jezelf zit je met de handen in het haar. Durf die stap richting mij te zetten, realiseer je dat geen enkele vraag te gek is, geen enkele droom te buitenissig, geen enkele gedachte vreemd.

Laten we samen de zorgen ordenen, laten we samen de zorgen delen, dan komt de oplossing vanzelf.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s